Janneke Stam is Pastor bij de Parochie Pax Christi in Woerden. Nadat ze jaren in de verpleegkunde heeft gewerkt is ze in 2008 theologie gaan studeren. Sinds maart 2017 is ze pastoraal werkende. In haar nieuwe werkveld wil Janneke graag weten wat mensen beweegt om iets te geloven, en wat dit geloof met mensen doet.

Hoe bent u een pastor geworden?

“Ik ben van huis uit niet gelovig opgevoed. Ik heb me eigenlijk mijn hele leven geïnteresseerd in zingeving, godsdienst en levensbeschouwing. Mijn man is in het klooster opgevoed en onze kinderen zijn ook gelovig. Zo ben ik in de kloosterwereld terecht gekomen. Ik heb toen geleerd dat er hele fijne mensen met de kerk verbonden zijn. Van huis uit had ik dat beeld niet gekregen. Op mijn 45e heb ik me laten dopen. Ik wist nog niet hoe het geloof in elkaar zat maar ik heb 45 jaar zonder gedaan, nu ga ik voor 45 jaar met. Op mijn 50e wilde ik er eigenlijk ook meer vanaf weten, toen ben ik theologie gaan studeren. Het is een lange studie, de bachelor duurt vier jaar en de master drie. In februari 2017 was mijn onderzoek goedgekeurd. Uiteindelijk ben ik op de 15e van februari begonnen in de Parochie als pastoraal werkende.”

Wat was het keerpunt dat u besloot zichzelf te dopen op latere leeftijd?

“Dat was in 2003 met Pinksteren. Pinksteren is een belangrijk weekend in het Rooms-katholieke geloof. Ik had toen een discussie over geloof en familie, ik merkte dat de discussie ging over een heel eenzijdig beeld van het klooster en het geloof. Ik was het daar totaal niet mee eens, ook omdat mijn man en kinderen gelovig zijn. Om alles af te wijzen dat met geloof te maken heeft is eigenlijk een heel erg conservatief idee, het wordt vaker gezegd dat de kerk mensen dom houdt. Dit is echter niet waar. Mensen zijn altijd op zoek naar iets waar ze in kunnen geloven. Het Rooms-katholieke geloof is maar een van de manieren om te geloven. Ik besloot toen voor mezelf dat ik de gelovige wereld wilde gaan onderzoeken. Hoe het werkt en wat eraan verbonden is wist ik nog niet, maar ik maakte wel de keuze om het te gaan onderzoeken. Ik heb hier nooit een enkele seconde spijt van gehad. Het is een reis geweest van jaren onderzoek en ontdekkingen. Het bijzondere is dat ik gesprekken kreeg met mensen uit de christelijke wereld over dat ze ook nog steeds op zoek zijn. Iedereen heeft zijn eigen opvattingen over hoe je moet geloven.”

Wat is het verschil tussen een pastor en een pastoor?

“Dat is per godsdienst anders, maar als ik spreek voor de Rooms-katholieke kerk dan is de pastoor de leider van het pastorale team. In het pastorale team zijn er verschillende functiesdat zijn priesters en pastoraal werkers. De aanspreektitel voor deze functies is pastor. In de protestantse kerk heeft een pastoraal werkende een andere functie. Bij de Pax Christi zijn we met een team van drie mensen, twee priesters en een ik zelf als pastoraal werkende. Een pastor is dus een pastoraal werkende en een pastoor is altijd een priester.”

Wat voor rol speelt geloof op dit moment in uw leven?

“Geloof is voor mij erg belangrijk, ik ben nu niet alleen gelovige maar ook pastoraal werkende. Ik ben natuurlijk in dienst van een parochie van de Rooms-katholieke kerk, veel mensen die in de kerk komen zijn Rooms-katholiek. We zien onze taakopvatting niet alleen om de mensen te helpen van onze eigen parochie. Iedereen die langskomt met vragen staan we ten dienste.”

Wat vindt u het bijzondere aan uw geloof?

“Ik vind de Bijbel een heel bijzonder boek, het oude testament is in het Hebreeuws en het nieuwe testament is in het Grieks. Door de eeuwen heen zijn deze talen veranderd, je kunt woorden heel verschillend vertalen. Zo worden boeken heel anders dan hoe ze geschreven zijn. Als we dan als mensen daar een eigen betekenis aan geven en zeggen dat het er zo staat, dan wordt het lastig. De Bijbel, en dan vooral het nieuwe testament, wordt vaak geïnterpreteerd op een manier waardoor mensen het voor hun eigen religieuze doeleinden kunnen gebruiken, waarvan ze dan zijn overtuigd dat ze het goede doen. Het is ook als pastor helemaal niet de bedoeling dat ik aan anderen ga vertellen hoe ze moeten geloven, het gaat erom hoe die andere in het leven staat. Hoe iemand zelf vorm geeft aan zijn leven dat is belangrijkste. Ik ben er om met de mensen in gesprek te gaan over wat het geloof voor hen kan betekenen. Dat is voor iedereen anders, het doel is om het te ontdekken voor jezelf.”