WOERDEN- De 23-jarige Hamudi Salh vluchtte 22 jaar geleden samen met zijn ouders vanuit de Koerdische streek in Irak naar Nederland. Deze beslissing kwam voort uit de oorlog die er in de jaren 90 heerste in Irak. Vandaag de dag is hier weinig meer van te merken bij Hamudi. Hij werkt hard, studeert dit jaar af en is op deze manier hard op weg een mooie toekomst voor zichzelf op te bouwen.

Hoe was het om je land van herkomst te verlaten, alles achter te moeten laten en hier in Nederland opnieuw te beginnen?

‘’Het heeft op mij persoonlijk niet veel invloed gehad, omdat ik 1 jaar was toen we hierheen kwamen. Voor mijn ouders was het wel een stuk lastiger, omdat het hier in Nederland een hele andere wereld is dan in Irak. Ze hadden hier te maken met hele andere mensen en ervaarden een drempel door de taalbarrière.’’

Je begint in Nederland, als vluchteling, met een achterstand. Je bent namelijk de taal niet vaardig en bent andere regels gewend dan hier gelden. Hoe heb jij deze achterstand ingehaald?

‘’Ook hier heb ik weinig van meegekregen. Mijn ouders zijn meteen Nederlandse lessen gaan volgen. Op deze manier konden ze de taal weer op mij overbrengen en was het voor hen makkelijker om deel uit te maken van de Nederlandse samenleving.’’

Heb je het gevoel dat je hier in Nederland harder je best moet doen dan leeftijdsgenoten die hier geboren en getogen zijn?

‘’Niet per se harder dan leeftijdsgenoten die hier geboren zijn, maar wel harder dan de gemiddelde autochtone Nederlander. Dit was erg goed merkbaar tijdens het solliciteren naar een stageplek. Ik kreeg veel afwijzingen en merkte dat sommige bedrijven niet eens de moeite namen om mijn brief te lezen en me alleen om mijn naam al afwezen.’’

Op welke manier doe jij je best op succesvol te worden in de maatschappij?

‘’Ik probeer zo lang als ik kan te studeren. Ik ben bezig met het afronden van de studie Business IT en Management en wil hierna verder gaan om mijn master te halen.’’

Had je dezelfde interesses gehad en hetzelfde pad bewandeld als je niet naar Nederland was gekomen?

‘’Dat denk ik niet. Zoals ik al eerder zei, is het hier een hele andere wereld dan in Irak. Als ik op vakantie ga naar mijn land van herkomst, merk ik ook dat het daar heel anders is dan hier in Nederland. Ik denk daarom ook zeker dat mijn interesses anders waren geweest als ik in Irak was opgegroeid.’’

Ben je tevreden over de kansen die vluchtelingen krijgen in Nederland?

‘’Ik ben zeker tevreden. De vluchtelingen hier krijgen veel zorg vanuit de regering, maar ook vanuit de Nederlandse maatschappij. Er wordt veel hulp aangeboden en dat vind ik mooi om te zien.’’

Hebben vluchtelingen, naar jouw mening, zelf in de hand of ze succesvol worden of is dat afhankelijk van de hulp en kansen die ze krijgen?

‘’Naar mijn mening ligt dat in hun eigen hand. Iedereen die de ambitie heeft om succesvol te worden, kan het bereiken.’’

Sta je achter de keuze die je ouders maakten door naar Nederland te vluchten?

‘’Soms had ik liever gewild dat ze ergens anders heen waren gevlucht. Dit heeft niets te maken met het feit dat we niet zijn geholpen toen we in Nederland aankwamen. Mijn tante is in de jaren 90 naar Amerika gevlucht en soms zou ik willen dat wij dat ook hadden gedaan.’’

Voelt Nederland als thuis? Of blijf je het ‘thuisgevoel’ altijd bij Koerdistan houden?

‘’Dat is heel lastig om te zeggen. Het is alsof ik mij nergens meer echt thuis voel. Ik voel mij hier een buitenlander, maar als ik op ga vakantie naar Koerdistan, merk ik hetzelfde.’’