Laat me niet lachen

Ken je die ene scene uit de film Trainspotting waarin hoofdpersoon Mark Renton wreed uit zijn heroïne-roes wordt gehaald in het ziekenhuis? Happend naar adem, lijkbleek en verbaasd om zich heen kijkend, wordt hij wakker. Zo ongeveer moet ik er ook hebben uitgezien toen ik bijkwam van mijn ‘trip’ na het gebruik van een grote hoeveelheid lachgas.

Oké, het vergelijken van heroïne en lachgas gaat natuurlijk een beetje ver, maar toch voelde dat moment een beetje zo aan. Daar zat ik dan. Voor mijn ogen speelde zich een ballet van roze, groen en blauw af waar ik langzaam ingezogen werd. Het effect was eigenlijk precies hoe ik me altijd voorstelde dat een LSD-trip zou zijn. Mijn oren suisden en mijn ademhaling was zwaar. Het leek alsof ik een kwartier lang (dit bleek later gelukkig nog geen minuut te zijn) geen controle had over mijn lichaam en zicht. Totdat ik opeens met mijn ogen knipperde en zag dat ongeveer de helft van mijn vrienden mij keihard aan het uitlachen was en de andere helft me bezorgd aankeek.

Na deze ervaring heb ik het gebruik van lachgas afgezworen. Ik besloot dat ik genoeg hersencellen verloren had die avond. Mijn vrienden niet, die inhaleren vrolijk verder, met het gevolg dat we regelmatig iemand van de grond op moeten pikken omdat het lichtje uitging.

Nu zijn mijn vrienden en ik allemaal ouder dan 20 en verantwoordelijk genoeg om in te staan voor onze eigen acties. Het grootste gedeelte van de gebruikers van lachgas is dit echter niet. Pubers die op een avond tien patronen wegwerken en lachend in elkaar zakken, zijn een bekend beeld geworden in het uitgaanscircuit.

Ook in Woerden is dit een hardnekkig probleem. En de gemeente wil er niets aan doen. Dit terwijl er in de rest van Nederland al wél actie ondernomen wordt: verkoop aan minderjarigen wordt beperkt of verboden. Ondertussen ligt bijvoorbeeld het Brediuspark zo vol met patronen dat je er niet doorheen kan wandelen zonder over ze heen te struikelen. Ook jongerenwerkers en artsen geven aan dat het gebruik toeneemt en waarschuwen voor de gevolgen van overmatig gebruik.

Woerden is op veel gebieden een vooruitstrevende stad. Was ze dit nou ook maar als het gaat om de generatie die over twintig jaar aan zet is. Een verloren generatie is namelijk niets om over te lachen.

 

Dit is die ene scene waar ik het over had. Ziet er niet fijn uit, toch?