Het inloophuis ‘Leven met Kanker’ bestaat volgend jaar maart alweer 12,5 jaar. Marjan Duurkoop werkt al vanaf het begin als coördinator van het huis. “We noemen het ook wel een welzijnshuis”, vertelt Marjan.

Het inloophuis kiest er bewust voor geen medische zaken te ondersteunen. “Ziekenhuizen behandelen je en proberen ervoor te zorgen dat je beter wordt. Hier in het inloophuis zorgen we puur en alleen voor het welzijn van de mensen. Dat is dan ook de reden dat we het huis ook wel een welzijnshuis noemen”, legt Marjan uit.

Alle vrijwilligers moeten wel een bepaalde kwaliteit kunnen halen.

“Wij werken hier met vrijwilligers die niet een speciale vooropleiding hebben gedaan”, vervolgt Marjan. “Maar het is wel belangrijk dat alle gasten op dezelfde manier worden benaderd. Alle vrijwilligers moeten wel een bepaalde kwaliteit kunnen halen.” De vrijwilligers van het inloophuis krijgen dan ook allen een basistraining die bestaat uit zes dagdelen, waar onlangs opnieuw een nieuwe groep vrijwilligers het certificaat voor hebben ontvangen.

De trainingen die de vrijwilligers krijgen, worden mogelijk gemaakt door de overkoepelende organisatie IPSO. De organisatie krijgt hiervoor subsidie van de Roparun. In totaal zijn er rond de vijfenzeventig inloophuizen in Nederland die door IPSO worden overkoepeld. IPSO verzorgt de trainingen voor de vrijwilligers van de inloophuizen.

“Het is echt wel een intensieve training”, vertelt Marjan. Vrijwilliger worden van het inloophuis kan ook niet iedereen. “Ik vraag nieuwe vrijwilligers altijd eerst om te komen kijken. Ik noem dat ook wel een soort snuffelstage. Na drie keer weten mensen meestal wel of het wel of niet iets voor hen is. Daarnaast wordt er gekeken of het wel iemand is die bij ons huis past.”

Ik voel me af en toe een beetje de moeder van het huis.

Marjan vertelt lachend over haar werk als coördinator van het inloophuis. “Ik doe dit werk al zes jaar met erg veel plezier. Ik voel me af en toe een beetje de moeder van het huis.” In de loop van de jaren heeft ze gemerkt dat mensen die kanker hebben gehad of gekregen vaak in eerste instantie weer helemaal ‘de oude’ willen worden. “Mijn ervaring is dat je nooit meer helemaal de oude wordt. Je wordt geconfronteerd met de eindigheid van leven en met een ernstige ziekte. We gaan zorgen dat je een mooie ‘nieuwe’ wordt.”

Alle gasten worden door Marjan en haar collega’s met open armen ontvangen. “Soms durven mensen niet aan te bellen en dan loop ik naar buiten om ze te ontvangen, om ze over de drempel te helpen. Het mooiste is dan dat als de mensen weer weggaan zeggen dat ze een fijne ochtend hebben gehad. En vooral dat ze dan met een glimlach weer naar huis toe kunnen gaan.”

In de toekomst hoopt Marjan het inloophuis nog meer te kunnen gaan uitbreiden. “Het huis staat nu vijf dagdelen leeg. Mijn gevoel zegt dat het huis nog meer kan. Misschien kunnen we ook voor andere doelgroepen iets betekenen.” Het inloophuis heeft inmiddels ook een rouwgroep voor mensen die hun partner verloren zijn. Deze rouwgroep is niet alleen bedoelt voor mensen die hun partner verloren zijn aan kanker. “Dit kan ook zijn door een andere ziekte of door een plotseling overlijden.”