Mary Jim is eigenaresse van yogastudio Down To Earth. Elk jaar organiseert Mary een actie voor een goed doel, dit jaar is dat een kerstkaartenactie voor eenzame ouderen in Harmelen. De actie ligt los van de kerstkaarteninzamelling die Indebuurt Woerden organiseert.

Hoe ben je bij yogastudio Down To Earth terechtgekomen?

‘Ik heb een grote passie voor Yoga en Qigong. Ik ben begonnen toen ik mijn eerste yogales deed. Dat vond ik zo fijn, ik wilde het ook aan anderen geven. Maar daar heb ik vervolgens helemaal niks mee gedaan. Ik ging wel gewoon naar de yogalessen en toen ben ik zelf door een yogadocent gevraagd om de opleiding te gaan volgen. In eerste instantie was het helemaal niet de bedoeling om les te gaan geven, maar uiteindelijk geef ik nu al tien jaar in Harmelen yogales. Ik geef yogalessen, Qigong, en alles op het gebied van ontspanning. Het is niet alleen een yogastudio waar je je ontspanning zoekt, het is ook wel echt een verbinding met buurtbewoners onder elkaar.’

Qigong, wat is dat precies?

‘Qigong is een meditatie met beweging. De bewegingen lijken op Tai Chi (een van oorsprong Chinese vechtkunst) maar zijn juist heel meditatief, je haalt dus de kracht van binnenuit, het is heel mindfull. Je hebt energiebanen in je lichaam, meridianen worden die ook wel genoemd en doordat wij de Qigong beoefenen laat je de energie in je energiebanen weer stromen. Dat kan klachten verminderen, je kunt beter herstellen of klachten kunnen zelfs verdwijnen (mits je dit heel vaak doet). Ik heb het zelf ook ondervonden. Ik heb twee jaar geleden een buikoperatie gehad. Ik houd van ‘echte’ verhalen, dit was dus het moment om zelf te ondervinden wat dit echt met me doet. Ik moest thuis zes weken herstellen en bedacht het dan zes weken lang te gaan doen. Maar ik begon eigenlijk na de operatie. Ik werd iedere keer tussen de narcose een minuut wakker, en deed toen iedere keer in mijn hoofd die oefeningen. Ik moest vijf dagen in het ziekenhuis blijven, maar het ging de volgende dag al zo goed dat ik naar huis mocht en binnen 2 weken was ik al hersteld’.

De kerstkaartenactie

De kerstkaartenactie wordt niet zomaar georganiseerd. Er zit wel degelijk een connectie tussen de mindfullness van yoga en de kerstgedachte. ‘Het bewust stilstaan dat er ook mensen alleen zijn, in plaats van dat je altijd maar doorgaat. Met de kerstperiode gaan mensen altijd maar door, dus ik vraag nu in de lessen ook: ga er eens even bij stilstaan. Is het nog leuk wat je doet? Is het nog leuk om zo te moeten rennen voor het kerstdiner? Of ga je gewoon stamppot eten, want dat geeft je veel meer rust. Ik zoek ieder jaar een goed doel en dit jaar kwam ik op het idee doordat ik heel erg van schrijven houd en ook van kaartjes schrijven. Toen zag ik een actie van vorig jaar van het postkantoor om eenzame ouderen een kaartje te sturen. Dat was digitaal, want het is landelijk en natuurlijk veel groter dan dat ik het heb gedaan. Het verbinden vind ik heel belangrijk. Daarom heb ik de actie ook opgezet, om ook de eenzame mensen wat meer verbinding te kunnen geven door middel van een kaartje, een groet, op zo’n manier. We hebben vier tehuizen, en hebben daarvoor ongeveer driehonderd kaarten geschreven met zijn allen.’


Hoe gaat de kerstkaartenactie precies te werk?

‘Wij hebben iedereen opgeroepen om het te doen. Ik krijg ook gewoon van mensen die ik helemaal niet ken kaarten die beschreven zijn. Het is heel leuk en verrassend wat voor kunstwerken mensen ervan maken. Ik had laatst een familie-uitje en toen heb ik ook iedereen gevraagd om het te doen. Heel veel mensen weten niet wat ze moeten schrijven, dus dan vraag ik om inspiratie op te doen via het internet. Iemand die eenzaam is of iemand heeft verloren, wat gun je diegene? Zo komen de mooiste gedichten eigenlijk op de kaarten terecht. Maar het hoeft niet, sommige mensen schijven gewoon hun naam op, en wensen diegene fijne dagen. Er zijn ook heel veel tekeningen ingeleverd van mensen die hun kinderen erbij betrekken. De verzorgingstehuizen zorgen ervoor dat het bij de mensen komen en dat de naam op staat. Dan wordt het toch nog een beetje persoonlijk.’