Het Orkest van het Groene Hart repeteert deze weken hard voor onder andere de Scratch Messiah. Hiervoor gaat het orkest een dag stukken studeren met zangers en zangeressen uit het hele land. Ook worden de werken voor 11 december gerepeteerd, want dan gaat het orkest de muziek onder een stomme film verzorgen.

Eenmaal als iedereen zijn/haar instrument heeft uitgepakt en op zijn plek zit gaat men eerst even inspelen. Er komen klanken door elkaar van de violen tot aan de hoorn en de fagot. De akoestiek in de ruimte creëert een enorme indruk van de vele geluiden. Dan is het tijd voor een rondje stemmen van de instrumenten. De klarinet houdt een toon aan en vele volgen. Wanneer alle instrumenten zijn gestemd kan de repetitie beginnen.

De masterclass van Victor Molkenboer

De speciale eregast burgemeester Victor Molkenboer wordt aangekondigd en iedereen krijgt een glimlach op zijn gezicht. Als het zover is zet het orkest in. De Messiah van Händel klinkt met volle klanken door de grote ruimte. De burgemeester trekt af en toe even een twijfelachtige blik wanneer hij de draad kwijt is. ‘De muziek neemt mij helemaal mee’, aldus Molkenboer. Dat zorgt dan weer voor een lachertje bij de spelers van het orkest. Tussendoor krijgt Molkenboer nog even wat aanwijzingen van dirigent Jim Roodnat. Jim geeft als tip om eigenlijk maar een paar keer, bijvoorbeeld echt alleen de eerste tel aan te geven. Molkenboer pakt dit op en het gaat steeds beter. Als het einde van het stuk nadert krijgt de burgemeester echt de controle. Hij moet nu de laatste vier noten van het stuk aangeven: Ha-le-lu-jah. Na twee keer heeft hij onder controle en klinken de noten door de zaal. Na afloop van deze korte masterclass zegt Molkenboer het volgende: ‘Ja, het was een hele leuke ervaring. Ook op het einde, dat je dan zelf de lengte van dat stukje muziek bepaalt en ook wanner het eindigt’.

De voorbereidingen op 11 december

Na de Messiah gaat het orkest verder met de voorbereidingen van 11 december. Het orkest begint de spelen maar dan stopt Jim het orkest. Er gaat even iets niet helemaal lekker bij de eerste en tweede violen. ‘Ja, we kunnen dit nu wel voor de vijfde keer gaan repeteren, maar dat is ook weer niet de bedoeling’, vertelt Jim. Na twee keer gaat het goed en vervolgt het orkest de muziek. Wanneer Jim weer even stopt voor een opmerking wordt de concentratie even verstoord: iemand laat iets vallen. Dat zorgt tegelijkertijd ook voor een luchtige sfeer en er kan ook om worden gelachen.

Marjan Honig over het orkest

Dan is het tijd voor koffie. Ik spreek Marjan Honig, zij speelt klarinet en zit inmiddels al bijna 20 jaar bij het orkest. Zij heeft tussendoor wel een break gehad van ongeveer vier jaar. Ze moest voor een opname van radio M spelen en hoorde zichzelf niet op haar best spelen. ‘Toen bedacht ik dat ik nog maar eens even moest gaan oefenen’, vertelt Marjan. Marjan zegt ook dat er maar twee plaatsen zijn voor de klarinet binnen het orkest. Als je dus weggaat, dan is je plaats snel vergeven. Na vier kwam een plaats vrij en sindsdien speelt je weer met veel plezier bij het orkest.

‘Pom…pom…podom….podom….podom…pom’

Na de koffie gaat iedereen weer naar zijn/haar plaats. Nog even een stemrondje en het kan weer beginnen. De repetitie is al een tijdje bezig, dus soms glipt er even een gaapje tussendoor. Toch blijft de concentratie in stand en blijven de volle klanken klinken. Na even spelen moet er toch iets gerepeteerd worden. Het ritme loopt niet helemaal lekker, dus iedereen moet meedoen. Hieruit volgt: ‘Pom…pom…podom….podom….podom…pom’. Na een lachertje tussendoor doet iedereen zijn best en kan de repetitie worden vervolgd. Wanneer de klok 22:00 uur slaat breit de dirigent een einde aan de repetitie.