De Samen voor Woerden kerstwensactie kent een tegenvallend aantal geïnteresseerden dit jaar. Het liefdadigheidsinitiatief was voorgaande edities een stuk populairder onder de Woerdense bevolking dan nu. In 2018 gingen zes op de tien wensen in vervulling. Hierom slaagt woordvoerster Nanette Mostert er niet in om onverschilligheid rond de kerstwens te verklaren: ‘Ik heb geen idee waarom het nu minder leeft.’

Op verschillende openbare ruimtes in en om de stad zijn namens Samen voor Woerden stapels formulieren en inzamelbakken neergelegd of gezet zodat mensen hun kerstwens voor een ander kunnen uitbrengen. De organisatie belooft om deze wensen vervolgens te categoriseren en zo goed mogelijk uit te voeren. Aan het hoofd hiervan staat Nanette Mostert, die gelooft dat de actie mensen dichter bij elkaar kan brengen. Ook supermarkt Albert Heijn aan de Wagenstraat doet mee aan de actie, hoewel hun bijdrage naar eigen zeggen weinig succesvol is. ‘De briefjes zijn hier wel neergelegd maar worden amper ingevuld’,  vertelt een medewerkster vanachter de servicebalie. ‘Wij zijn verder niet op de hoogte gebracht, misschien dat er in de andere winkels een actievere houding tegenover de kerstwens is.’

Even verderop bij de bibliotheek staat ook een inzamelbak. Tot grote verbazing van de bibliothecaresse: ‘Verrek! Ik wist nog helemaal niet dat deze actie al begonnen was. Een paar jaar terug stond er een kerstboom op het Kerkplein waar men zijn of haar wens in kon hangen, volgens mij heeft dat een veel groter effect.’ Nanette Mostert bevestigt dit, maar heeft in overleg met het team achter Samen voor Woerden besloten te stoppen met de wensboom. ‘Het had vooral een symbolische waarde, in de praktijk moesten de wensen alsnog via de bussen ingeleverd worden en kregen we te maken met vandalisme.’

Toch dragen Woerdenaren op straat hun medemens veelal een warm hart toe, maar ligt de drempel voor het invullen en inleveren te hoog. Anderen begrijpen de spelregels niet. ‘Ik snap er niks van, een wens is toch voor jezelf?’ vraagt een middelbare scholier zich af. Haar vriendin vult aan: ‘Het idee is leuk maar de kerstgedachte deel ik liever face to face.’ Een groepje rokers naast het station verkiest het ook om elkaar aan te kijken tijdens het delen van de kerstwens, in plaats van een briefje te schrijven. ‘Ik wens dat hij miljonair wordt, daarvoor hoef ik toch niet naar de bieb te lopen?’ licht één van de jongens toe.

Mostert benadrukt dat de kerstwensen wel uitvoerbaar moeten zijn voor de organisatie en haar sponsoren. ‘Om zoveel mogelijk kerstwensen te realiseren voert Samen voor Woerden een persoonlijke belronde uit. We gaan met iedereen die zijn of haar telefoonnummer heeft opgeschreven het gesprek aan over wat de wens precies inhoudt, want er zit hier en daar ook wel eens een grapje tussen. Vervolgens kijken de ondernemers die meedoen in hun netwerk wat er mogelijk is en kunnen we aan de slag.’ Het gaat voor de actiegroep dus om saamhorigheid creëren door met elkaar te werken aan een groter doel.

Zelf schrikt Nanette Mostert dan ook niet zo van de afname in interesse. ‘Als er plots heel veel aanmeldingen zouden bijkomen is het voor ons niet meer te managen, bovendien zijn supermarktbezoekers misschien niet de juiste doelgroep. Tijdens het winkelen denkt men wellicht niet aan een ander, bij de voedselbank is dat wel zo.’